القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٤٨

سورة الأنعام

ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آَلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 143 )

هشت فرد [ آفريد وبر شما حلال كرد ] : از گوسفند دو تا ، واز بز دو تا . بگو : « آيا [ خدا ] نرها [ ى آنها ] را حرام كرده يا مادة را ؟ يا آنچه را كه رحم آن دو مادة در بر گرفته است ؟ » اگر راست مىگوييد ، از روى علم ، به من خبر دهيد . » ( 143 )

وَمِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آَلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهَذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 144 )

واز شتر دو ، واز گاو دو . بگو : « آيا [ خدا ] نرها [ ى آنها ] را حرام كرده يا ماده‌ها را ؟ يا آنچه را كه رحم آن دو مادة در بر گرفته است ؟ آيا وقتي خداوند شما را به اين [ تحريم ] سفارش كرد حاضر بوديد ؟ » پس كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد ، تا از روى ناداني ، مردم را گمراه كند ؟ آرى ، خدا گروه ستمكاران را راهنمايى نمىكند . ( 144 )

قُلْ لَا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 145 )

بگو : « در آنچه به من وحى شده است ، بر خورنده‌اى كه آن را مىخورد هيچ حرامى نمىيابم ، مگر آنكه مردار يا خونِ ريخته يا گوشت خوك باشد كه اينها همه پليدند . يا [ قربانيى كه ] از روى نافرمانى ، [ به هنگام ذبح ] نام غير خدا بر آن برده شده باشد . پس كسى كه بدون سركشى وزياده‌خواهى [ به خوردن آنها ] ناچار گردد ، قطعاً پروردگار تو آمرزندهء مهربان است . ( 145 )

وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ( 146 )

وبر يهوديان ، هر [ حيوان ] چنگال دارى را حرام كرديم ، واز گاو وگوسفند ، پيه آن دو را بر آنان حرام كرديم ، به استثناى پيه‌هايى كه بر پشت آن دو يا بر روده‌هاست يا آنچه با استخوان درآميخته است . اين [ تحريم ] را به سزاى ستم كردنشان ، به آنان كيفر داديم ، وما البتّه راستگوييم . ( 146 )