القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٤٤

سورة الأنعام

وَمَا لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ ( 119 )

وشما را چه شده است كه از آنچه نام خدا بر آن برده شده است نمىخوريد ؟ با اينكه [ خدا ] آنچه را بر شما حرام كرده - جز آنچه بدان ناچار شده‌ايد - براي شما به تفصيل بيان نموده است . وبه راستى ، بسيارى [ از مردم ، ديگران را ] از روى ناداني ، با هوسهاى خود گمراه مىكنند . آرى ، پروردگار تو به [ حال ] تجاوزكاران داناتر است . ( 119 )

وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ ( 120 )

وگناه آشكار وپنهان را رها كنيد ، زيرا كساني كه مرتكب گناه مىشوند ، به زودى در برابر آنچه به دست مىآوردند كيفر خواهند يافت . ( 120 )

وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ( 121 )

واز آنچه نام خدا بر آن برده نشده است مخوريد ، چرا كه آن قطعاً نافرمانى است . ودر حقيقت ، شيطانها به دوستان خود وسوسه مىكنند تا با شما ستيزه نمايند . واگر اطاعتشان كنيد قطعاً شما هم مشركيد . ( 121 )

أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 122 )

آيا كسى كه مرده [ دل ] بود وزنده‌اش گردانيديم وبراي أو نوري پديد آورديم تا در پرتو آن ، در ميان مردم راه برود ، چون كسى است كه گويى گرفتار در تاريكيهاست واز آن بيرونآمدنى نيست ؟ اين گونه براي كافران آنچه انجام مىدادند زينت داده شده است . ( 122 )

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ( 123 )

وبدين گونه ، در هر شهري گناهكاران بزرگش را مىگماريم تا در آن به نيرنگ پردازند ، و [ لي ] آنان جز به خودشان نيرنگ نمىزنند ودرك نمىكنند . ( 123 )

وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آَيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ ( 124 )

وچون آيتي برايشان بيايد ، مىگويند : « هرگز ايمان نمىآوريم تا اينكه نظير آنچه به فرستادگان خدا داده شده است به ما [ نيز ] داده شود . » خدا بهتر مىداند رسالتش را كجا قرار دهد . به زودى ، كساني را كه مرتكب گناه شدند ، به [ سزاى ] آنكه نيرنگ مىكردند ، در پيشگاه خدا خوارى وشكنجه‌اى سخت خواهد رسيد . ( 124 )