القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٣٧

سورة الأنعام

وَمَا عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَلَكِنْ ذِكْرَى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 69 )

وچيزى از حساب آنان [ ستمكاران ] بر عهدهء كساني كه پروا [ ىِ خدا ] دارند ، نيست . ليكن ، تذكّر دادن [ لازم ] است ، باشد كه [ از استهزا ] پرهيز كنند . ( 69 )

وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَا يُؤْخَذْ مِنْهَا أُولَئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِمَا كَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ ( 70 )

وكساني را كه دين خود را به بازى وسرگرمى گرفتند وزندگى دنيا آنان را فريفته است ، رها كن و [ مردم را ] به وسيلهء اين [ قرآن ] اندرز ده مبادا كسى به [ كيفر ] آنچه كسب كرده به هلاكت افتد ، در حالي كه براي أو در برابر خدا يارى وشفاعتگرى نباشد واگر [ براي رهايى خود ] هر گونه فديه‌اى دهد ، از أو پذيرفته نگردد . اينانند كه به [ سزاى ] آنچه كسب كرده‌اند به هلاكت افتاده‌اند ، وبه [ كيفر ] آنكه كفر مىورزيدند ، شرابى از آب جوشان وعذابي پر درد خواهند داشت . ( 70 )

قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 71 )

بگو : « آيا به جاى خدا چيزى را بخوانيم كه نه سودى به ما مىرساند ونه زيانى وآيا پس از اينكه خدا ما را هدايت كرده از عقيدهء خود بازگرديم ؟ مانند كسى كه شيطانها أو را در بيابان از راه به در برده‌اند ، وحيران [ بر جاى مانده ] است ؟ براي أو يارانى است كه وى را به سوى هدايت مىخوانند كه : » به سوى ما بيا . « بگو : » هدايت خداست كه هدايتِ [ واقعي ] است ، ودستور يافته‌ايم كه تسليم پروردگار جهانيان باشيم . ( 71 )

وَأَنْ أَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَاتَّقُوهُ وَهُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 72 )

واينكه نماز برپا داريد واز أو بترسيد ، وهم اوست كه نزد وى محشور خواهيد گرديد . ( 72 )

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَيَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ( 73 )

وأو كسى است كه آسمانها وزمين را به حق آفريد ، وهر گاه كه مىگويد : « باش » ، بىدرنگ موجود شود سخنش راست است وروزى كه در صور دميده شود ، فرمانروايى از آنِ اوست دانندهء غيب وشهود است واوست حكيم آگاه . ( 73 )