القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٣٣

سورة الأنعام

إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَالْمَوْتَى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ( 36 )

تنها كساني [ دعوت تو را ] أجابت مىكنند كه گوش شنوا دارند ، و [ امّا ] مردگان را خداوند [ در قيامت ] بر خواهد انگيخت سپس به سوى أو بازگردانيده مىشوند . ( 36 )

وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ آَيَةٌ مِنْ رَبِّهِ قُلْ إِنَّ اللَّهَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُنَزِّلَ آَيَةً وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 37 )

وگفتند : « چرا معجزه‌اى از جانب پروردگارش بر أو نازل نشده است ؟ » بگو : « بىترديد ، خدا قادر است كه پديده‌اى شگرف فرو فرستد ، ليكن بيشتر آنان نمىدانند . » ( 37 )

وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ ( 38 )

وهيچ جنبنده‌اى در زمين نيست ونه هيچ پرنده‌اى كه با دو بال خود پرواز مىكند مگر آنكه آنها [ نيز ] گروه‌هايى مانند شما هستند ، ما هيچ چيزى را در كتاب [ لوح محفوظ ] فروگذار نكرده‌ايم سپس [ همه ] به سوى پروردگارشان محشور خواهند گرديد . ( 38 )

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَأِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 39 )

وكساني كه آيات ما را دروغ پنداشتند ، در تاريكيها [ ىِ كفر ] كر ولالند ، هر كه را خدا بخواهد گمراهش مىگذارد وهر كه را بخواهد بر راه راست قرارش مىدهد . ( 39 )

قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَغَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 40 )

بگو : « به نظر شما ، اگر عذاب خدا شما را دررسد يا رستاخيز شما را دريابد ، اگر راستگوييد ، كسى غير از خدا را مىخوانيد ؟ » ( 40 )

بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شَاءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ ( 41 )

[ نه ، ] بلكه تنها أو را مىخوانيد ، واگر أو بخواهد رنج وبلا را از شما دور مىگرداند ، وآنچه را شريك [ أو ] مىگردانيد فراموش مىكنيد . ( 41 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ( 42 )

وبه يقين ، ما به سوى امّتهايى كه پيش از تو بودند [ پيامبرانى ] فرستاديم ، وآنان را به تنگى معيشت وبيمارى دچار ساختيم ، تا به زارى وخاكسارى درآيند . ( 42 )

فَلَوْلَا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 43 )

پس چرا هنگامى كه عذاب ما به آنان رسيد تضرّع نكردند ؟ ولى [ حقيقت اين است كه ] دلهايشان سخت شده ، وشيطان آنچه را انجام مىدادند برايشان آراسته است . ( 43 )

فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ ( 44 )

پس چون آنچه را كه بدان پند داده شده بودند فراموش كردند ، درهاى هر چيزى [ از نعمتها ] را بر آنان گشوديم ، تا هنگامى كه به آنچه داده شده بودند شاد گرديدند ناگهان [ گريبان ] آنان را گرفتيم ، ويكباره نوميد شدند . ( 44 )