القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٢٩
سورة الأنعام
سورة الأنعام
* ( سورة الأنعام ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، ستايش خدايى را كه آسمانها وزمين را آفريد ، وتاريكيها وروشنايى را پديد آورد . با اين همه كساني كه كفر ورزيده‌اند ، [ غير أو را ] با پروردگار خود برابر مىكنند . ( 1 )
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ ( 2 )
اوست كسى كه شما را از گِل آفريد . آن گاه مدّتى را [ براي شما عمر ] مقرّر داشت . واجَل حتمي نزد اوست . با اين همه ، [ بعضي از ] شما [ در قدرت أو ] ترديد مىكنيد . ( 2 )
وَهُوَ اللَّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الْأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ ( 3 )
وأو در آسمانها وزمين خداست . نهان وآشكار شما را مىداند ، وآنچه را به دست مىآوريد [ نيز ] مىداند . ( 3 )
وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آَيَةٍ مِنْ آَيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ( 4 )
وهيچ نشانه‌اى از نشانه‌هاى پروردگارشان به سويشان نمىآمد مگر آنكه از آن روى بر مىتافتند . ( 4 )
فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 5 )
آنان حقّ را هنگامى كه به سويشان آمد تكذيب كردند ، پس به زودى ، [ حقيقت ] خبرهاى آنچه را كه به ريشخند مىگرفتند به آنان خواهد رسيد . ( 5 )
أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاءَ عَلَيْهِمْ مِدْرَارًا وَجَعَلْنَا الْأَنْهَارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آَخَرِينَ ( 6 )
آيا نديده‌اند كه پيش از آنان چه بسيار امّتها را هلاك كرديم ؟ [ امّتهايى كه ] در زمين به آنان امكاناتى داديم كه براي شما آن امكانات را فرآهم نكرده‌ايم ، و [ بارانهاى ] آسمان را پى در پى بر آنان فرو فرستاديم ، ورودبارها از زير [ شهرهاى ] آنان روان ساختيم . پس ايشان را به [ سزاى ] گناهانشان هلاك كرديم ، وپس از آنان نسلهاى ديگرى پديد آورديم . ( 6 )
وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 )
واگر مكتوبى ، نوشته بر كاغذ ، بر تو نازل مىكرديم وآنان ، آن را با دستهاى خود لمس مىكردند قطعاً كافران مىگفتند : « اين [ چيزى ] جز سحر آشكار نيست . » ( 7 )
وَقَالُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنْزَلْنَا مَلَكًا لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُونَ ( 8 )
وگفتند : « چرا فرشته‌اى بر أو نازل نشده است ؟ » واگر فرشته‌اى فرود مىآورديم ، قطعاً كار تمام شده بود سپس مهلت نمىيافتند . ( 8 )