القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١١٣

سورة المائدة

قَالُوا يَا مُوسَى إِنَّا لَنْ نَدْخُلَهَا أَبَدًا مَا دَامُوا فِيهَا فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا إِنَّا هَاهُنَا قَاعِدُونَ ( 24 )

گفتند : « اى موسى ، تا وقتي آنان در آن [ شهر ] ند ما هرگز پاى در آن ننهيم . تو وپروردگارت برو [ يد ] وجنگ كنيد كه ما همين جا مىنشينيم . » ( 24 )

قَالَ رَبِّ إِنِّي لَا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَأَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ ( 25 )

[ موسى ] گفت : « پروردگارا ! من جز اختيار شخص خود وبرادرم را ندارم پس ميان ما وميان اين قوم نافرمان جدايى بينداز . ( 25 )

قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ ( 26 )

[ خدا به موسى ] فرمود : « [ ورود به ] آن [ سرزمين ] چهل سال بر ايشان حرام شد ، [ كه ] در بيابان سرگردان خواهند بود . پس تو بر گروه نافرمانان اندوه مخور . » ( 26 )

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آَدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآَخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ( 27 )

وداستان دو پسر آدم را به درستى بر ايشان بخوان ، هنگامى كه [ هر يك از آن دو ، ] قربانيى پيش داشتند . پس ، از يكى از آن دو پذيرفته شد واز ديگرى پذيرفته نشد . [ قابيل ] گفت : « حتماً تو را خواهم كشت . » [ هابيل ] گفت : « خدا فقط از تقواپيشگان مىپذيرد . » ( 27 )

لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ ( 28 )

« اگر دست خود را به سوى من دراز كنى تا مرا بكشى ، من دستم را به سوى تو دراز نمىكنم تا تو را بكشم ، چرا كه من از خداوند ، پروردگار جهانيان مىترسم . » ( 28 )

إِنِّي أُرِيدُ أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمِي وَإِثْمِكَ فَتَكُونَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ وَذَلِكَ جَزَاءُ الظَّالِمِينَ ( 29 )

« من مىخواهم تو با گناه من وگناه خودت [ به سوى خدا ] بازگردى ، ودر نتيجة از أهل آتش باشى ، واين است سزاى ستمگران . » ( 29 )

فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخَاسِرِينَ ( 30 )

پس نفسِ [ امّاره ] اش أو را به قتل برادرش ترغيب كرد ، ووى را كشت واز زيانكاران شد . ( 30 )

فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْأَةَ أَخِيهِ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْأَةَ أَخِي فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ ( 31 )

پس ، خدا زاغى را برانگيخت كه زمين را مىكاويد ، تا به أو نشان دهد چگونه جسد برادرش را پنهان كند . [ قابيل ] گفت : « واي بر من ، آيا عاجزم كه مثل اين زاغ باشم تا جسد برادرم را پنهان كنم ؟ » پس از [ زمرهء ] پشيمانان گرديد . ( 31 )