القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٠٤

سورة النساء

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ( 155 )

پس به [ سزاى ] پيمانشكنىشان ، وانكارشان نسبت به آيات خدا ، وكشتار ناحقّ آنان [ از ] أنبيا ، وگفتارشان كه : « دلهاى ما در غلاف است » [ لعنتشان كرديم ] بلكه خدا به خاطر كفرشان بر دلهايشان مُهر زده ودر نتيجة جز شمارى اندك [ از ايشان ] ايمان نمىآورند . ( 155 )

وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا ( 156 )

و [ نيز ] به سزاى كفرشان وآن تهمت بزرگى كه به مريم زدند ، ( 156 )

وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا ( 157 )

وگفتهء ايشان كه : « ما مسيح ، عيسى بن مريم ، پيامبر خدا را كشتيم » ، وحال آنكه آنان أو را نكشتند ومصلوبش نكردند ، ليكن امر بر آنان مشتبه شد وكساني كه در بارهء أو اختلاف كردند ، قطعاً در مورد آن دچار شكّ شده‌اند وهيچ علمي بدان ندارند ، جز آنكه از گمان پيروى مىكنند ، ويقيناً أو را نكشتند . ( 157 )

بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ( 158 )

بلكه خدا أو را به سوى خود بالا بُرد ، وخدا توانا وحكيم است . ( 158 )

وَإِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا ( 159 )

واز اهلِ كتاب ، كسى نيست مگر آنكه پيش از مرگ خود حتماً به أو ايمان مىآورد ، وروز قيامت [ عيسى نيز ] بر آنان شاهد خواهد بود . ( 159 )

فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا ( 160 )

پس به سزاى ستمى كه از يهوديان سر زَد وبه سبب آنكه [ مردم را ] بسيار از راه خدا باز داشتند ، چيزهاى پاكيزه‌اى را كه بر آنان حلال شده بود حرام گردانيديم ( 160 )

وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ( 161 )

و [ به سبب ] ربا گرفتنشان - با آنكه از آن نهى شده بودند - وبه ناروا مال مردم خوردنشان ، وما براي كافران آنان عذابي دردناك آماده كرده‌ايم . ( 161 )

لَكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ أُولَئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا ( 162 )

ليكن راسخان آنان در دانش ، ومؤمنان ، به آنچه بر تو نازل شده وبه آنچه پيش از تو نازل گرديده ايمان دارند وخوشا بر نمازگزاران ، وزكاتدهندگان وايمانآورندگان به خدا وروز بازپسين كه به زودى به آنان پاداشى بزرگ خواهيم داد . ( 162 )