القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٠٣
سورة النساء
لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ( 148 )
خداوند ، بانگ برداشتن به بدزبانى را دوست ندارد ، مگر [ از ] كسى كه بر أو ستم رفته باشد ، وخدا شنواىِ داناست . ( 148 )
إِنْ تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا ( 149 )
اگر خيرى را آشكار كنيد يا پنهانش داريد ، يا از بديى درگذريد ، پس خدا درگذرندهء تواناست . ( 149 )
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا ( 150 )
كساني كه به خدا وپيامبرانش كفر مىورزند ، ومىخواهند ميان خدا وپيامبران أو جدايى اندازند ، ومىگويند : « ما به بعضي ايمان داريم وبعضي را انكار مىكنيم » ومىخواهند ميان اين [ دو ] ، راهى براي خود اختيار كنند ، ( 150 )
أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا ( 151 )
آنان در حقيقت كافرند وما براي كافران عذابي خفّتآور آماده كردهايم . ( 151 )
وَالَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ أُولَئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 152 )
وكساني كه به خدا وپيامبرانش ايمان آورده وميان هيچ كدام از آنان فرق نگذاشتهاند ، به زودى [ خدا ] پاداش آنان را عطا مىكند ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 152 )
يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآَتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا ( 153 )
أهل كتاب از تو مىخواهند كه كتابي از آسمان [ يكباره ] بر آنان فرود آورى . البتّه از موسى بزرگتر از اين را خواستند وگفتند : « خدا را آشكارا به ما بنماى . » پس به سزاى ظلمشان صاعقه آنان را فرو گرفت . سپس ، بعد از آنكه دلايل آشكار برايشان آمد ، گوساله را [ به پرستش ] گرفتند ، وما از آن هم درگذشتيم وبه موسى برهاني روشن عطا كرديم . ( 153 )
وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا ( 154 )
وكوه طور را به يادبود پيمان [ با ] آنان ، بالاى سرشان افراشته داشتيم وبه آنان گفتيم : « سجدهكنان از در درآييد » و [ نيز ] به آنان گفتيم : « در روز شنبه تجاوز مكنيد . » واز ايشان پيمانى استوار گرفتيم . ( 154 )