القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.١٠٢

سورة النساء

الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا ( 141 )

همانان كه مترصّد شمايند پس اگر از جانب خدا به شما فتحى برسد ، مىگويند : « مگر ما با شما نبوديم ؟ » واگر براي كافران نصيبي باشد ، مىگويند : « مگر ما بر شما تسلَّط نداشتيم وشما را از [ ورود در جمعِ ] مؤمنان باز نمىداشتيم ؟ » پس خداوند ، روز قيامت ميان شما داورى مىكند وخداوند هرگز بر [ زيانِ ] مؤمنان ، براي كافران راه [ تسلَّطى ] قرار نداده است . ( 141 )

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا ( 142 )

منافقان ، با خدا نيرنگ مىكنند ، وحال آنكه أو با آنان نيرنگ خواهد كرد وچون به نماز أيستند با كسالت برخيزند . با مردم ريا مىكنند وخدا را جز اندكى ياد نمىكنند . ( 142 )

مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لَا إِلَى هَؤُلَاءِ وَلَا إِلَى هَؤُلَاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا ( 143 )

ميانِ آن [ دو گروه ] دو دلند نه با اينانند ونه با آنان . وهر كه را خدا گمراه كند ، هرگز راهى براي [ نجات ] أو نخواهى يافت . ( 143 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا ( 144 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، به جاى مؤمنان ، كافران را به دوستى خود مگيريد . آيا مىخواهيد عليه خود حجّتى روشن براي خدا قرار دهيد ؟ ( 144 )

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا ( 145 )

آرى ، منافقان در فروترين درجات دوزخند ، وهرگز براي آنان ياورى نخواهى يافت . ( 145 )

إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا ( 146 )

مگر كساني كه توبه كردند و [ عمل خود را ] اصلاح نمودند وبه خدا تمسّك جستند ودين خود را براي خدا خالص گردانيدند كه [ در نتيجة ] آنان با مؤمنان خواهند بود ، وبه زودى خدا مؤمنان را پاداشى بزرگ خواهد بخشيد . ( 146 )

مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآَمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا ( 147 )

اگر سپاس بداريد وايمان آوريد ، خدا مىخواهد با عذاب شما چه كند ؟ وخدا همواره سپاسپذير [ حقشناسِ ] داناست . ( 147 )