قاموس قرآن ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٢

ثبُوت

ث

ث

ثاء

ثاء

حرف پنجم از الفباى فارسى و حرف چهارم از الفباى عربى است معناى بخصوصى ندارد و جزء كلمه واقع مىشود .

ثبُوت

ثبُوت :

استقرار . * ( . . . فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِها ) * نحل : 94 تا مبادا قدمى بعد از استقرارش بلغزد .

اثبات و تثبيت هر دو بمعنى ثابت و مستقرّ كردن است * ( نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِه فُؤادَكَ ) * هود : 120 از اخبار پيامبران آنچه را كه با آن قلب تو را مستقرّ ميكنيم ، بر تو حكايت مىنمائيم .

و با نقل آنها دل تو را از اضطراب و تشويش به سكون و آرامش و ثبوت ميبريم * ( وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ . . . ) * انفال : 30 .

آيهء شريفه در بارهء مذاكرات دار الندوهء مكَّه است كه راجع به حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم سه پيشنهاد كردند كه او را از مكَّه بيرون كنند يا زندانى نمايند و يا بكشند . على هذا مراد از * ( « لِيُثْبِتُوكَ » ) * محبوس كردن آنحضرت مىباشد .

* ( وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِه لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتاً ) * نساء :

66 هر گاه بموعظه عمل ميكردند براى آنها بهتر بوده و آنها را در ايمان بيشتر تثبيت ميكرد * ( يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ الله وَتَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ . . . ) * بقره : 265 ظاهرا مراد آنست كه اموال خود را براى خوشنودى خدا خرج ميكنند و نفس خود را با ابتغاء مرضاة خدا ثابت ميكنند و با منّت و اذيّت بعدى از ابتغاء مرضاة عدول نميكنند . آيه در مقابل انفاق ريائى و انفاق اذيّتى است