الفاروق ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٢

عمر خواست مانع سرود عبدالله بن رواحه شود كه پيامبر ( ص ) به غضب آمد ! !

اى كفار راه پيامبر را خلوت كنيد - كه امرو شما را براى نزول قرآن مىكوبيم

چنان ضربه‌اى كه سر از بدنتان جدا شود - و چنان كه دوست ، دوستش را فراموش كند

عمر گفت ، اى پسر رواحة ، جلو رسول خدا و در حرم خدا شعر مىگوئى ؟ رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم به او فرمود : عمر برو كنار ، اشعار عبدالله از بارش تير براى آنان شديدتر و سخت‌تر است . . .

- سنن بيهقى ج 10 ص 228

ابو سعيد مالينى . . . از انس روايت مىكند : هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم وارد مكه شدند ، اهل مكه دو طرف صف كشيدند تا آن حضرت و اصحابش را تماشا كنند ، عبدالله بن رواحة در جلو حضرت راه مىرفت مىخواند :

اى فرزندان كفار از سر راهش كنار رويد - امروز ما شما را بخاطر نزول قرآن مىكوبيم

چنان مىكوبيم كه سر از بدنها جدا شود - ودوست از دوستش غافل گردد

اى خدا من ايمان به گفته‌هاى او دارم

عمر به او گفت ، در حرم خدا و جلوى رسول خدا شعر مىگوئى ؟

حضرت به او فرمود ، به تو مربوط نيست ، به خدا قسم اشعار او از رگبار تير براى آنان سخت‌تر است .

- كنز العمال ج 5 ص 179

12527 - ابن عباس مىگويد : هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم سوار بر شتر مشغول طواف كعبه بود و ركن ( حجر الاسود ) را استلام نمود ، عبدالله بن رواحه ركاب شتر را در دست داشت و اين اشعار را مىخواند :

اى فرزندان كفار از سر راهش كنار رويد

كنار رويد كه خير و خوبى همه در اين پيامبر است

ما شما را براى نزول قرآن مىكوبيم

چنان كه سرها از بدنها جدا شود

و دوست از دوستش غافل شود