الفاروق ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٧

روايت مىكنند كه عده‌اى در زمان جاهليت شراب را حرام مىدانستند ، عمر و عبدالمطلب از آنها بودند ، اما فرزندانشان نه ! !

قيس بن عاصم در جاهليت شراب را بر خود حرام كرده بود . علتش آن بود كه روزى در حال مستى دخترش را در آغوش فشرد و به پدر و مادرش فحش داد و چشمش به ماه كه افتاد چيزى گفت و مال زيادى را به شراب فروش داد ، وقتى از حال مستى درآمد و متوجه شد كه چه كرده ، شراب را بر خود حرام كرد و اشعارى را به اين مضمون سرود :

خيال مىكردم كه شراب چيز خوبى است

و انسان را بردبار و حليم مىكند

نه به خدا قسم ديگر از آن نخواهم خورد

و هرگز براى شفاى بيمار از آن استشفاء نخواهم كرد

ديگر براى آن ثمن و بهائى نخواهم داد

و هرگز براى آن كسى را دعوت نخواهم كرد

شراب خورنده خود را مفتضح و رسوا مىكند

و آنها را به جنايتهاى بزرگ آلوده مىنمايد

- تهذيب التهذيب ج 8 ص 357

ابن عبدالبر مىگويد : قيس بن عاصم از كسانى بود كه در جاهليت شراب را بر خود حرام كردند .

- تهذيب الكمال ج 24 ص 63

قيس بن عاصم در جاهليت شراب را بر خود حرام كرد .

- البداية والنهاية ج 8 ص 35

قيس بن عاصم از بزرگان مردم در جاهليت و اسلام بود و كسى بود كه شراب را در قبل و بعد از اسلام بر خود حرام كرده بود ، علتش آن بود كه در حال مستى با يكى از محرماتش ( گويا با دخترش ) معاشقه مىكند كه او از دستش مىگريزند ، پس از آنكه مستى از سرش پريد گفت :

ديدم كه شراب نواقصى دارد و زشتيهائى

كه مرد كريم و آبرو دار را مفتضح مىكند