الفاروق ( فارسي ) — الصفحة ١١٦٠

تميم هم آتش را راند و از مدينه بيرون كرد و آن را به دره‌اى انداخت ! !

. بدانيد : من مسيح هستم ( مسيح نام دجال است ) و نزديك است كه خروج كرده و تمام زمين را زير پا گذارم . به هر كجا بروم آنجا را خراب و ويران خواهم كرد ، جز مكه و مدينه ، كه آن دو بر من حرام است . هر گاه بخواهم وارد آنها بشوم ، از هر راهى ملكى با شمشير كشيده بسوى من خواهد آمد . ملائكه از تمام در و دروازه‌ها آن دو شهر را از شر من حفظ مىكنند . راوى ( فاطمه دختر قيس ) مىگويد : حضرت با انگشت خود به منبر زد و سه‌بار فرمود : اينجا يعنى مدينه پاك و پاكيزه است . آيا واقعا سزاوار نبود اين خبر را براى شما نگويم ؟ همه گفتند : بله . فرمود : حديث تميم بسيار مرا شگفت زده كرد زيرا با اخبارى كه از مكه و مدينه و ديگر جاها برايتان گفته‌ام مطابق بوده است . . .

از كرامات تميم دارى اينستكه حله و رداء هزار دينارى مىپوشيد

از كرامات تميم دارى اينستكه حله و رداء هزار دينارى مىپوشيد

- سير اعلام النبلاء ج 2 ص 445

منكدر بن محمد از پدرش روايت مىكند : تميم دارى بخاطر آنكه يكشب خوابش برد و نتوانست نماز شب بخواند ، يكسال شب زنده‌دارى كرد و نخوابيد . حماد از ثابت روايت مىكند : تميم حله و ردائى خريد به هزار دينار و آن را در شبى كه احتمال مىداد شب قدر است ، مىپوشيد .

از كرامات تميم دارى اينستكه عمر از او خواست تا آتش‌سوزى مدينه را خاموش كند

از كرامات تميم دارى اينستكه عمر از او خواست تا آتش‌سوزى مدينه را خاموش كند

تميم هم آتش را راند و از مدينه بيرون كرد و آن را به دره‌اى انداخت ! !

تميم هم آتش را راند و از مدينه بيرون كرد و آن را به دره‌اى انداخت ! !

- دلائل النبوه ( بيهقى ) ج 6 ص 80

ابو عبد الله حافظ . . . از معاوية بن حرمل روايت مىكند : وارد مدينه شدم . سه روز بدون غذا در مسجد ماندم . عاقبت پيش عمر رفته و گفتم : قبل از آنكه مجازات شوم از گناه خود توبه كردم . پرسيد : كيستى ؟ گفتم : معاوية بن حرمل . گفت : برو پيش بهترين مؤمنين و مهمان او شو . تميم دارى هميشه بعد از نماز دست دو نفر را از چپ و راست خود مىگرفت و به منزل مىبرد و غذا مىداد . منهم نزد او رفتم و در كنارش نماز خواندم . لذا دست مرا گرفت و برد و برايم غذا آورد . از شدت گرسنگى هر چه مىخوردم سير نمىشدم . يك روز از طرف ، حره ، ( منطقه‌اى از اطراف مدينه ) آتش‌سوزى رخ داد . عمر به سراغ تميم رفت و گفت : براى خاموش كردن آتش كارى كن . تميم جواب داد : مگر من كيستم ؟ چيستم ؟ عمر اصرار كرد ، تا آنكه باهم به راه افتادند