الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٨

( باب - 10 ) ( رواياتى در غيبت امام منتظر ، خليفهء دوازدهم عليه السّلام ، و ذكر مولا امير المؤمنين و نيز امامان پس از آن حضرت عليهم السّلام ، و هشدار آنان راجع به غيبت )

امر از غيبتى ناگزير است و در غيبت خود ناچار از گوشه گيرى و كناره جوئى از ديگران است و طيبه ( مدينه ) خوش منزلى است و با وجود سى تن ( يا به همراهى سى نفر ) در آنجا وحشت و ترسى نيست » . 42 - از محمّد بن مسلم روايت شده كه گفت : شنيدم امام صادق عليه السّلام مىفرمود :

« چنانچه غيبتى از صاحبتان را به شما خبر دادند ( كه صاحب امرتان غايب شده است ) آن را انكار نكنيد » .

محمّد بن يعقوب كلينىّ نيز از طريق ديگرى از محمّد بن مسلم همانند اين حديث را روايت كرده است . 43 - علىّ بن أبى حمزه از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : « اگر قائم قيام كند حتما مردم او را انكار مىكنند ، زيرا او به صورت جوانى برومند به سوى ايشان باز مىگردد ، كسى بر عقيدهء خود نسبت به او پايدار نمىماند مگر آن كس كه خداوند در عالم ذرّ نخستين از او پيمان گرفته باشد » .