الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٢١٤

( باب - 10 ) ( رواياتى در غيبت امام منتظر ، خليفهء دوازدهم عليه السّلام ، و ذكر مولا امير المؤمنين و نيز امامان پس از آن حضرت عليهم السّلام ، و هشدار آنان راجع به غيبت )

روزگار شما غايب خواهد شد و بىترديد پنهان و گمنام خواهد گرديد تا آنجا كه گفته شود : آيا او مرده است ؟ هلاك شده است ؟ در كدامين سرزمين راه مىپيمايد ؟ و بدون شكّ ديدگان مؤمنان بر او خواهد گريست ، و همچون واژگون شدن كشتى در امواج دريا واژگون و زيرورو خواهند گرديد ، پس هيچ كس رهائى نمىيابد مگر آن كس كه خداوند از او پيمان گرفته و در دل او ايمان را نقش نموده و با روحى از جانب خود تأييدش فرموده باشد و بىترديد دوازده پرچم اشتباه انگيز كه شناخته نمىشود كدام از كدام است برافراشته خواهد شد ، راوى گويد : پس من گريستم و به حضرت عرض كردم : ( در چنين وضعى ) ما چه كنيم ؟ فرمود اى ابا عبد الله - و در اين حال به پرتو خورشيد كه به درون خانه و ايوان مىتابيد نظر افكند - آيا اين خورشيد را مىبينى ؟ عرض كردم : بلى ، پس فرمود : مسلَّما كار ما روشنتر از اين خورشيد است » .

محمد بن يعقوب كلينى نيز همانند اين حديث را از طريق ديگرى از مفضّل بن عمر روايت كرده است ، جز اينكه او در حديث خود مىگويد : « و حتما سالهائى از روزگار شما او غايب خواهد شد » .

آيا نمىنگريد - خداوند بر هدايت شما بيفزايد - به اين نهى از شهرت دادن و آشكار ساختن نام و ياد غايبشونده عليه السّلام در فرمايش آن حضرت كه : « مبادا مشهور سازيد »