الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ١٧٨

( باب - 7 ) ( آنچه روايت شده در مورد كسى كه نسبت به يكى از امامان شكّ كند يا شبى را به روز آورد و امام خود را نشناسد ، يا دين خدا را پذيرفته باشد بدون امامى كه از جانب اوست )

جويد كافر و مرتدّ از اسلام است ، براى اينكه امام از جانب خدا ( منصوب ) است و دين او [ از ] دين خدا است ، و هر كه از دين خدا بيزارى جويد پس خونش در آن حال مباح است ، مگر آنكه بازگردد ، يا از آنچه گفته ، به درگاه خدا توبه كند » . 4 - حمران بن اعين گويد : « از امام صادق عليه السّلام راجع به امامان سؤال كردم ، پس فرمود : « هر كس يكى از امامان زنده را انكار كند همهء امامانى را كه از دنيا رفته‌اند انكار كرده است » . [ 5 - ابن مسكان گويد : « از شيخ ( امام صادق عليه السّلام ) در بارهء امامان سؤال كردم فرمود : هر كس يكى از امامان زنده را انكار كند همهء امامانى را كه از دنيا رفته‌اند انكار كرده است » ] . 6 - معاوية بن وهب گويد : شنيدم كه امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : « هر كس در حالى كه امام خودش را نمىشناسد بميرد ، به مرگ جاهليّت مرده