أوصاف الأشراف — الصفحة ٦٥

فصل اوّل : در ارادت

فصل اوّل : در ارادت

فصل اول ( در ارادت )

قال اللَّه تعالى سبحانه : و اصبر نفسك مع الَّذين يدعون ربّهم بالغدوة و العشىّ يريدون وجهه 18 : 28 ( 1 )

پارسى ارادت ، خواستن است ، و آن مشروط به سه چيز باشد :

شعور به مراد و شعور به كمالى كه مر او را حاصل باشد .

و غيبت مراد .

پس اگر مراد از قبيل امورى باشد كه مريد را تحصيل آن ممكن باشد ، چون ارادت با قدرت منضم شود هر دو موجب حصول مراد شوند .

و اگر از قبيل امورى كه حاصل و موجود باشد امّا حاضر نباشد ، هر دو مقتضى وصول به مراد شوند .

پس اگر در وصول توقّفى افتد ارادت مقتضى حالى شود در مريد كه آن را شوق خوانند ، و شوق پيش از وصل ( 2 )

باشد .

( 1 ) كهف - 28 . .

( 2 ) - ن و گ : وصول . .