أوصاف الأشراف — الصفحة ٣٣

فصل سوّم : در فقر

فصل سوّم : در فقر

فصل سوم ( در فقر )

قال اللَّه تعالى : ليس على الضّعفاء و لا على المرضى و لا على الَّذين لا يجدون ما ينفقون حرج 9 : 91 ( 1 )

.

فقير كسى را گويند كه مالش نباشد ، يا اگر باشد كمتر از كفاف او باشد ، و در اين موضع فقير كسى را گويند كه رغبت به مال و مقتضيات دنيوى ندارد ، و اگر مال به دست آرد به محافظت او اهتمام نكند ، نه از نادانى يا عجز يا از زجر يا از غفلت ، يا سبب طمعى مانند حصول مشتهيات ، يا سبب جاه و ذكر خير و ايثار سخاوت ، و يا از جهت خوف از عقاب دوزخ ، يا طلب ثواب آخرت ، بلكه از جهت قلت التفاتى كه لازم اقبال بر سلوك راه حقيقت و اشتغال به مراقبت جانب الهى باشد تا غير حقتعالى حجاب او نشود ، و به حقيقت اين فقر شعبه‌اى باشد از زهد .

قال النبى ( صلَّى اللَّه عليه و إله ) : ألا أخبركم بملوك اهل الجنّة ؟ قالوا : بلى :

قال : كلّ ضعيف مستضعف اغبر اشعث ذى طمرين لا يعبؤ ( 2 )

( 1 ) توبه - 91 . .

( 2 ) - لا يؤبه له . .