أوصاف الأشراف — الصفحة ١٣

فصل دوّم : در ثبات

فصل دوّم : در ثبات

فصل دوّم ( در ثبات )

قال اللَّه سبحانه و تعالى : « يثبّت اللَّه الَّذين آمنوا بالقول الثابت فى الحيوة الدّنيا و في الآخرة » . ( 1 )

ثبات حالتى است كه تا با ايمان مقارن نشود طمأنينه نفس كه طلب كمال مشروط به آن است ميسّر نگردد ، چه هر كس كه در معتقد خويش متزلزل باشد طالب كمال نتواند بود ، و ثبات ايمان عبارت از حصول جزم ( 2 )

است به آنكه كاملى و كمالى هست ، و تا اين جزم ( 3 )

نباشد طلب كمال صورت نبندد ، و عزم طلب كمال و ثبات در عزم تا حاصل نشود سلوك ممكن نباشد ، و صاحب عزم بىثبات « كالذى استهوته الشياطين في الارض حيران » 6 : 71 ( 4 )

باشد ، بل متحيّر را خود عزم نباشد ، و تا جازم يك جهت معيّن نشود ( 5 )

حركت و سير و سلوك از او واقع نگردد ، و اگر حركتى كند اضطرابى و ترددى بىحاصل باشد كه آن را فايده و ثمر نباشد .

و علَّت ثبات ، بصيرت باطن باشد به حقيقت معتقد خويش ،

( 1 ) إبراهيم - 27 . .

( 2 ) - ن و گ : عزم . .

( 3 ) - ن و گ : عزم . .

( 4 ) - انعام - 71 .

( 5 ) - ن و گ : چه تا يك جهت معيّن نشود . .