أوصاف الأشراف — الصفحة ٥

مقدمه مؤلف

پسنديدهء نظر اشرف گردد مقصود حاصل شود ، و الا چون تمهيد معذرت تقديم يافته است مكارم اخلاق و محاسن شيم ذات شريف او اثر ( 1 )

اين هفوات را به ذيل مغفرت پوشيده گرداند ايزد سبحانه و تعالى ، همچنانكه او را در عالم مجازى به مرتبهء سرورى و فرماندهى مخصوص گردانيده است ، در عالم حقيقى نيز به رأفت يزدانى و دولت جاودانى مؤيد و موصوف گرداند ، انّه اللطيف المجيب

آغاز سخن

و ذكر آنچه اين مختصر مشتمل بر آن خواهد بود :

شبهه نيست كه هر كسى چون در خود و افعال ( 2 )

خود نگرد خويشتن را به غير خويش محتاج داند و محتاج به غير ناقص باشد به خود ، و چون از نقص خود خبردار شود در باطن او شوقى كه باعث او باشد بر طلب كمال پديد آيد ، پس به حركتى محتاج شود در طلب كمال و اهل طريقت اين حركت را سلوك خوانند ، و كسى كه به اين حركت رغبت كند شش چيز لازم حال او شود :

اوّل : هدايت حركت و آنچه از او ( 3 )

چاره نباشد تا حركت ميّسر گردد ، كه آن به منزلهء زاد و راحله است در حركت ظاهر .

دوّم : ازالهء عوايق و قطع موانع كه او را از حركت و سلوك باز دارند .

سوّم : حركتى كه به واسطهء آن از مبدء به مقصد رسند ، و آن سير و سلوك باشد و احوال سالك در آن حال .

چهارم : حالهائى كه در اثناى سير و سلوك از مبدء حركت تا

( 1 ) ن و گ : بدون كلمهء « اثر » . .

( 2 ) - ن و گ : احوال . .

( 3 ) - ن و گ : آن . .