قضاء وقدر ، جبر واختيار ( فارسي ) — الصفحة ٣٥

واژه قدر

وكيفيت صدور افعال انسان مى باشد ، زيرا تعمق مستضعفين فكرى در أموري كه

فكرشان قصور دارد ، منجر به جبر مى شود ، زيرا عامي هنگامى كه بشنود كه كسى

مى گويد : چطور ممكن است در اين عالم چيزى اتفاق بيافتد كه هيچ گونه تمايلى به

آن نداشت وچطور مى شود كه اراده مخلوق برگشت به اراده خالق كند . وهمچنين

بگويد : هنگامى كه در لوح نوشته شده ودر علم الهى نهفته بود كه ( زيد ) كافر

مى شود ، پس چگونه زيد مى تواند از بند كفر رهايى يابد وآيا ممكن است خلاف

علم الهى كه در لوح نقش بسته است ، تحقق يابد . وسخنانى از اين قبيل ، عامل

مى شود كه امر بر أو مشتبه شود وشبهه اى در نفس أو ايجاد شده گمان أو را نسبت به

صحت مذهب جبريه ، استحكام بخشد . براي همين مسائل بود كه حضرت أمير

( عليه السلام ) ايشان را از تعمق در اين گونه مباحث ، نهى نمود اما انديشمندان

وفرزانگان ، مورد نهى آن حضرت واقع نشده اند ) .

* * *