الأصول الأربعة في ترديد الوهابية — الصفحة ١١٤

قائم كرد لهذا أو مشرك شد وطريقه أو خلاف صريح قرآن است وأو نه مجتهد بود

ونه در أو شروط اجتهاد موجود بودند وأو قرن الشيطان است وأو باغي است واز

أو هيچكس در مسلمانان زيادة رذيل ومنحوس نگذشته أباطيل وهابيه نقل از الجرح على

أبى حنيفة طبع سعيد المطابع بنارس سنه 1330 وچون عبد الجليل سامردى كه كتابي بنام

بوى غسلين در سنه 1319 طبع كرده ودر آن هم داد گستاخى داده است وباز ديگر

مقتدايان متقدمين آنها چون ابن تيمية وابن قيم وابن عبدالهاد ومقتدايان

متأخرين اينها چون قاضى شوكانى مينى ومولوى إسماعيل دهلوى وصديق حسن خان

بهوپالى وغيرهم اين جمله به نسبت فقه امام أبو حنيفة چيزها نوشته كه ذكر آنها نهايت

تطويل طلب است خير آنها دانند عقائد واعمال شان دانند به حكم آية كريمه أفرأيت

من اتخذ الهه هواه وأضله الله على علم وختم على سمعه وقلبه وجعل

على بصره غشاوة فمن يهديه من بعد الله كيست كه گمراه أو تعالى راه به راه

راست آرد اما سوال در اينجا از فرقه ثانيه وهابيه كه خودها را در لباس حنفيت

پوشانيده عوام وكم علمان را از راه مىبرند اين است لله ايمانا راست بگويند كه آيا

شمايان عقائد اعمال طائفه أو لي را نيك ومستحسن مىدانيد يا قبيح ونا جائز اگر

نيك ومستحسن دانند پس به حكم حديث المؤمع من أحب ايشان نيز جز ولا

ينفك آنها مىباشيد ودعوى حنفيت شمايان به نفاق است پس آيات منافقين

كفار كه در أول رساله تحرير يافته است بر شمايان هو بهور است وصادق مىآيند .

واگر عقائد واعمال وأقوال آنها را قبيح وناروا مىدانيد پس قسم به ذات پروردگار

شمايان را داده مىشود راست بگويند كه كدام فردى از افراد شمايان كدام كتابي

كدام رساله كدام تحريرى ودر ترديد آنها نوشته است يا نه اگر نوشته است نامش

چيست ومصنفش كيست واگر نه نوشته است غيرت اسلامى وحميت ايمانى