نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٨٣٣
85
81
81
و فرمود ( ع ) : آنان كه از شمشير مىرهند ، بيش از ديگران بمانند و صاحب فرزندان بيشترى شوند .
82
82
و فرمود ( ع ) : هر كه از گفتن « نمىدانم » سر باز زند به هلاكت رسد .
83
83
و فرمود ( ع ) : تدبير پير را از دلاورى جوان دوستتر دارم .
[ در روايت ديگر ] : از حضور جوان .
84
84
و فرمود ( ع ) : در شگفتم از كسى كه از رحمت خداوند نوميد مىشود و حال آنكه ، توان آمرزش خواستنش هست .
85
85
ابو جعفر ، امام محمد باقر ( ع ) از آن حضرت حكايت كند كه فرمود : بر روى زمين مردم را از عذاب خدا ، دو چيز مايهء امان بود : يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست آن را بگيريد و بدان تمسك جوييد .
آن امان كه برداشته شد رسول الله ( صلى الله عليه و آله ) بود . و آن امان كه برجاى ماند ، استغفار است . خداى تعالى فرمايد : « تا آن گاه كه تو در ميانشان هستى ، خدا عذابشان نكند و تا آن گاه كه از خدا آمرزش مىطلبند خدا عذابشان نخواهد كرد » ( 1 )
سيد رضى گويد : امام ( ع ) اين معنى را چه نيكو بيرون كشيده‌اند و استنباط كرده‌اند .
( 1 ) . سورهء 8 ، آيهء 33 .