نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٧١٩

53 از فرمان او به مالك اشتر

53 از فرمان او به مالك اشتر

53 از فرمان او به مالك اشتر

اين فرمان را براى مالك اشتر نخعى نوشت ، هنگامى كه او را امارت مصر و توابع آن داد . در آن هنگام كه كار بر محمد بن ابى بكر آشفته شده بود . اين فرمان درازترين فرمانهاست و از ديگر نامه‌هاى او محاسن بيشترى در بردارد . به نام خداوند بخشايندهء مهربان اين فرمانى است از بندهء خدا ، على امير المؤمنين ، به مالك بن الحارث الاشتر . در پيمانى كه با او مىنهد ، هنگامى كه او را فرمانروايى مصر داد تا خراج آنجا را گرد آورد و با دشمنانش پيكار كند و كار مردمش را به صلاح آورد و شهرهايش را آباد سازد . او را به ترس از خدا و برگزيدن طاعت او بر ديگر كارها و پيروى از هر چه در كتاب خود بدان فرمان داده ، از واجبات و سنتهايى كه كس به سعادت نرسد مگر به پيروى از آنها ، و به شقاوت نيفتد ، مگر به انكار آنها و ضايع گذاشتن آنها . و بايد كه خداى سبحان را يارى نمايد به دل و دست و زبان خود ، كه خداى جلّ اسمه ، يارى كردن هر كس را كه ياريش كند و عزيز داشتن هر كس را كه عزيزش دارد بر عهده گرفته است . و او را فرمان مىدهد كه زمام نفس خويش در برابر شهوتها به دست گيرد و از سركشيهايش باز دارد ، زيرا نفس همواره به بدى فرمان دهد ، مگر آنكه خداوند رحمت آورد . اى مالك ، بدان كه تو را به بلادى فرستاده‌ام كه پيش از تو دولتها ديده ، برخى دادگر و برخى ستمگر . و مردم در كارهاى تو به همان چشم مىنگرند كه تو در كارهاى واليان پيش از خود مىنگرى و در بارهء تو همان گويند كه تو در بارهء آنها مىگويى و نيكوكاران را از آنچه خداوند در بارهء آنها بر زبان مردم جارى ساخته ، توان شناخت .

بايد بهترين اندوخته‌ها در نزد تو ، اندوختهء كار نيك باشد . پس زمام هواهاى