نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ١٠٢٣

446

442

442

و فرمود ( ع ) : هيچكس مزاح ننمود ، مگر آنكه ، اندكى از عقل خود را از دست داد .

443

443

و فرمود ( ع ) : دورى گزيدن تو از كسى كه خواستار توست نقصان بهرهء توست از او و گرايش تو به كسى كه از تو دورى مىگزيند ، سبب خوارى و ذلت توست .

444

444

و فرمود ( ع ) : زبير همواره يكى از ما اهل بيت بود تا پسر ناميمون او عبد الله به جوانى رسيد .

445

445

و فرمود ( ع ) : فرزند آدم به چه چيز خود مىنازد آغازش نطفه بود و پايانش مردار شود . توان آن ندارد كه خود را روزى دهد و نتواند كه مرگش را از خود دفع كند .

446

446

و فرمود ( ع ) : توانگرى و تهىدستى پس از عرضه داشتن كردار است به خداى تعالى .