ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢

ناتوانى مكتبهاى فلسفى از اصلاح انسانها دليل ديگرى است براى اثبات ضرورت رسالت انسانى

خود روش علمى با روشنگرىهاى قاطعانه اش نتواند از عهدهء اصلاح حال انسانها بر آيد ، روش فلسفى كه مركب از تاريك و روشنها است ، ناتوانتر از بيان رسالت انسانى براى اصلاح حال انسانها خواهد بود ، زيرا درك عاليترين مسائل كلَّى مربوط به جهان و انسان به تنهائى بيان كننده و وادار كننده به « آنچه كه بايد بشود » نمىباشد .

عامل دوم - بعضى ديگر از مكتبهاى فلسفى و اجتماعى روش معكوس گرفته ، عمل خالص و ايجاد دگرگونى را توصيه ميكرد كه ما بايستى جهان و انسان را بسازيم ، نتيجه اى كه اين مطلق گرايى در برداشت ، اين بود شناخت جهان و انسان را از اهميت اساسى براى سازندگى ساقط ميكرد .

عامل سوم - دخالت دانش پژوهان كه در موضوعات خاصى كار مىكردند ، در عاليترين مسائل فلسفى ، مثلا فرويد روانكاو دست به فيلسوفى مىزد و فلان شاعر اديب مكتب فلسفى مىساخت . . . تا اين عوامل وجود دارد ، فلسفه نمىتواند كارى انجام بدهد كه قدمى در راه « رسالت انسانى » محسوب شود .

از نتايج عوامل سه گانهء فوق ، قرنى كه ما در آن زندگى مىكنيم ، سرگشتگىها و كلافه گىهاى نابود كننده اى را به ارمغان آورده است .

بطور قطع مىتوان گفت : اين همه نابسامانىها و كشاكشهاى ويرانگر ، نه نتيجهء دانستنىهاى ما است و نه محصول نادانىهاى ما ، بلكه ناشى از بىاعتنايى انسانها به رسالتى است كه بتواند انسان را از چنگال مرگزاى « چون من هستم پس تو نيستى » كه پس از بسته بندى و آرايش به شكل « چون ما هستيم پس شما نيستيد » مبدّل مىگردد ، نجات بدهد .