ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٥
فهرست مطالب
مطالب صفحه
چون خود را فريب نداده‌ام ، از هيچ كس فريب نخورده‌ام 229
با بينائى درونى و يقين ربّانى كه به گمراهى تبهكاران و هدايت خويشتن دارم ، باكى ندارم از اين كه به تنهائى در مقابل آنان بايستم اگر چه همهء روى زمين را پر كرده و براى پيكار با من صفآرائى نمايند 232
خوددارى سازنده در مقابل وحشت ويرانگر 233
بينائى درونى و يقين ربّانى ما فوق همه امتيازات 236
من با چشمى به اين دنيا مىنگرم كه شايستهء آن است 238
من شما را براى خدا مىخواهم و شما مرا براى تأمين تمايلات شخصى خود مىخواهيد . هدف من كجا و خواسته‌هاى شما كجا 241
وفاء به پيمانها دمساز پايدار صدق است و من سپرى با كفايتتر از وفاء نمىدانم 245
كسى كه بداند سرنوشت نهائى او چيست حيله گرى به راه نمىاندازد 245
آنجا كه حيله گرى هشيارى ناميده مىشود ، هشيارىها به وسيلهء تخدير عامل خودخواهى از عرصهء حيات رانده شده‌اند 247
براى تبهكارىهاى خود اصل و قانون نتراشيم 248
چه مقدس و با ارزش است اين قانون گرائى و تكيه بر اصل در زندگى ، به شرط آنكه براى نابود كردن اصل و قانون به كار نرود 249
من خود را عضوى از كاروان رو به كمال شما انسانها مىدانم 250
مرا در مقابل وظيفه اى كه انجام داده‌ام ، سپاس خوش آيند نگوئيد 253
آزاد ساختن شخصيت از چنگال تمايلات و روانه كردن آن به سوى خداوند و به سوى شما سپاسگذارى ندارد 254
گفتگويتان با من مانند گفتگو با جباران نباشد . در مقابل من تسليم محقّرانه نشويد و از ابراز واقعيات خوددارى نكنيد و با قيافهء ساختگى و ظاهرسازى با من آميزش ننمائيد 255
هرگز گمان نكنيد كه من از شنيدن سخن حق احساس سنگينى خواهم كرد