نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٥٢٢

به اميران لشكر

« گلستان » ، باب هشتم ) .

[ 6 ] عشواء ، شترى كه پيش پاى خود را نبيند ، و بيم افتادن آن باشد .

[ 7 ] نه خبط مىكند و نه حق و باطل را به هم مىآميزد .

[ 8 ] باندام موزون ، راست و درست .

[ 9 ] مقصود اوليّت عددى است ، و اوليّت عددى مسبوق به عدم است . تعالى اللَّه عن ذلك .

[ 10 ] در راه خدا به مستمند ببخش ، تا روز رستاخيز به كارت آيد .

[ 11 ] پرداختن آماده كردن .

[ 12 ] انعام : 160 .

[ 13 ]

از آن سرد آمد اين كاخ دلاويز

كه چون جا گرم كردى گويدت خيز

نظامى . « خسرو شيرين »

[ 14 ] برآمدن : پنجه در افكندن ، هجوم بردن .

[ 15 ] ساز خود را آراستن : خود را آماده داشتن .

[ 16 ] بارگى : مركب سوارى .

[ 17 ]

اى به شبان خفته ظن مبر كه بياسود

گر تو بياسودى اين زمانه ز رفتن

خويشتن خويش را رونده گمان بر

هيچ نشسته نه نيز خفته مبر ظن

( ناصر خسرو )

[ 18 ] به دست كردن : كسب كردن .

[ 19 ] « ربّ طلب قد جرّ إلى حرب ، مثلى است و نظير آن :

شد غلامى كه آب جوى آرد

آب جوى آمد و غلام ببرد

( سعدى )

[ 20 ] أجمل فى الطَّلب : آهسته روى كرد .

صيّاد بى روزى در دجله ماهى نگيرد و ماهى بى اجل در خشك نميرد . ( سعدى ، گلستان ) .

به نانهاده دست نرسد و نهاده هر كجا هست برسد . ( سعدى ، گلستان ) .

[ 21 ] آوند : ظرف .

[ 22 ] ورزيدن : كسب كردن .

[ 23 ] رازى كه نهان خواهى با كس در ميان منه ( سعدى ، « گلستان » ، باب هشتم ) .