نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٥١٨

به اميران لشكر

پس شادى بر دست يافتن و ناشادى به از دست شدن ، سودى ندارد .

نامهء 23

[ 1 ] توحيد و نبوت .

[ 2 ] اگر خواهم كشنده‌ام را مىبخشم .

[ 3 ] نور : 22 .

[ 4 ] آل عمران : 198 .

[ 5 ] خطبهء يك صد و چهل و نه .

نامهء 24

[ 1 ] و بدين ترتيب كنيز آزاد است .

نامهء 25

[ 1 ] صدقه‌هاى گرفته شده .

نامهء 26

[ 1 ] لفظ به لفظ : چرد .

نامهء 27

[ 1 ] محمد بن ابى بكر ، به سال دهم هجرت متولَّد شد ، از خواصّ ياران امير المؤمنين است ، از جانب امام حكومت مصر يافت ، معاويه بن حديج او را شهيد كرد .

[ 2 ] ضمير « لهم » چنان كه ظاهر است ، و چنان كه ابن ابى الحديد تصريح كرده است به عامّهء رعيّت باز مىگردد ، نه به بزرگان . و رجوع كنيد به نامه شمارهء 46 .

[ 3 ] ثمر ، ميوه ، بهره .

[ 4 ] به قدر ضرورت ، و در حدّ رخصت ، و اين نيكوترين صورت است از بهره‌گيرى از دنيا براى آسايش و راحت .

[ 5 ] آنچه به حقيقت از دنيا نصيب آدمى مىگردد چيزى است كه او را از گرسنگى برهاند ، پوششى كه تن او را از سرما باز دارد ، جايى كه در آن بخوابد . مردان خدا كمترين اين سه چيز را مىگيرند ، امّا لذّت آنان از اين متاع اندك ، بيش از كسانى است كه با رنج و نا آسودگى بهترين اين سه را به دست مىكنند .