نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٥١٣

به اميران لشكر

تعليقات نامه‌ها

نامهء 1

[ 1 ] مدينه را لقب « دار الهجرة » خانهء هجرت ، هجرتگاه است چون پيامبر ( ص ) از مكه بدانجا هجرت فرمود . و اين كه مىفرمايد : مدينه از مردمش تهى ماند . اشارت به روزهاى آشوب است كه شورشيان از هر سو به مدينه در آمدند و دسته‌اى از شهر برون رفتند ، و شايد اشارت به گروهى از مردم اين شهر است كه با امام ، روانهء عراق گرديدند .

نامهء 3

[ 1 ] شخصه : برخيزاند او را .

[ 2 ] فرعون لقب پادشاهان مصر بوده است .

[ 3 ] لقب شاهان ايران .

[ 4 ] لقب امپراتوران روم .

[ 5 ] لقب فرمانگزاران يمن .

[ 6 ] پادشاهان جنوب عربستان پيش از اسلام ، پس از حكومت سبائيان .

[ 7 ] توختن : فراهم آوردن .

[ 8 ] ملك الموت .

[ 9 ] از آيهء 78 سورهء غافر .

نامهء 5

[ 1 ] اشعث پسر قيس ، كه مختصرى از شرح حال او در ذيل خطبهء 19 نوشته شد ، به سال سى و چهارم هجرى از سوى عثمان پسر عفان به حكومت آذربايجان منصوب گرديد