نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٧

به اميران لشكر

خطبهء 214

[ 1 ] امامان كه اولياء خدايند .

[ 2 ] پيش از رسيدن مرگ و بسته شدن در توبه ، يا پيش از آنكه امامان و راهنمايان از ميان مردمان بروند .

خطبهء 215

[ 1 ] به يكسو شدن : دور شدن .

خطبهء 216

[ 1 ] نمودن : نشان دادن .

[ 2 ] دوران جاهليت .

[ 3 ] دوران اسلام .

خطبهء 217

[ 1 ] ترجمهء لفظ به لفظ : آوند ( ظرف ) مرا واژگون كردند ، و اين كنايت است از به هم زدن كار .

[ 2 ] تاسيدن : راه نفس بند آمدن .

[ 3 ] خطبهء صد و هفتاد و دوم .

خطبهء 218

[ 1 ] عَضَّ الرَّجُلُ بِصاحِبِه : لَزِمَه وَلَزِقَ بِه « لسان » .

خطبهء 219

[ 1 ] طلحه ، پسر عبيد اللَّه ، از جانب پدر از تيرهء بنى تيم بن مرّه است . ما در او دختر عبد اللَّه بن عماد حضرمى است . در نبرد جمل مروان بن حكم او را با تيرى كشت .

( نگاه كنيد به « طبرى » ج 6 ص و « تهذيب التهذيب » ج 5 ص 21 - 22 ) .

[ 2 ] در « الاصابه » ، اسيد به فتح همزه ضبط شده . عتّاب نوهء اميّة ابن عبد الشّمس است .

[ 3 ] كنيهء طلحه .

[ 4 ] ترجمهء لفظ به لفظ : دلهاى ستارگان .