نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٥

به اميران لشكر

به شتران رام تشبيه كرده است كه شيرشان را به آرامى مىدوشند و به آسانى بر پشتشان نشينند . ]

473

[ و او را گفتند : اى امير مؤمنان چه مىشد اگر موى خود را رنگين مىكردى ؟ ] [ فرمود : ] رنگ كردن مو آرايش است و ما در سوك به سر مىبريم [ و از سوك رحلت رسول خدا ( ص ) را قصد دارد . ]

474

[ و فرمود : ] مزد جهادگر كشته در راه خدا ، بيشتر نيست از مرد پارسا كه - معصيت كردن - تواند - ليكن - پارسا ماند . و چنان است كه گويى پارسا فرشته‌اى است از فرشته‌ها .

475

[ و فرمود : ] خرسندى مالى است كه پايان نيابد [ و بعضى اين گفته را از رسول خدا ( ص ) روايت كرده‌اند . ]

476

[ و چون زياد بن ابيه را به جاى عبد اللَّه پسر عباس به فارس و شهرهاى تابع آن حكومت داد ، در گفتارى دراز كه او را از گرفتن خراج پيش از رسيدن وقت آن نهى فرمود گفت : ] كار به عدالت كن و از ستم و بيداد بپرهيز كه ستم رعيت را به آوارگى وادارد و بيدادگرى شمشير را در ميان آرد .

477

[ و فرمود : ] سختترين گناهان گناهى بود كه گناهكار آن را سبك شمارد .

478

[ و فرمود : ] خدا بر عهدهء نادانان ننهاد كه دانش آموزند تا بر عهدهء دانايان نهاد كه بدانان بياموزند .

479

[ و فرمود : ] بدترين برادران كسى است كه براى او به رنج افتى . [ چه