نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٤١٨

به اميران لشكر

روى آرد آن را به مستحبات واداريد ، و اگر روى برگرداند ، بر انجام واجبهاش بسنده داريد .

313

[ و فرمود : ] در قرآن است خبر آنچه پيش از شما بود ، و خبر آنچه پس از شماست ، و حكم آنكه چگونه بايدتان زندگى نمود .

314

[ و فرمود : ] سنگ را بدانجا كه از آن آمده باز بايد گرداند ، كه شر را جز با شر نتوان راند .

315

[ و به نويسندهء خود عبيد اللَّه بن ابى رافع فرمود : ] دواتت را ليقه بينداز و از جاى تراش تا نوك خامه‌ات را دراز ساز ، و ميان سطرها را گشاده دار و حرفها را نزديك هم آر كه چنين كار زيبايى خط را سزاوار است !

316

[ و فرمود : ] من پيشواى مؤمنانم و مال پيشواى تبهكاران [ و معنى آن اين است كه مؤمنان پيرو منند ، و تبهكاران پيرو مال چنان كه زنبوران عسل مهتر خود را به دنبال ] .

317

[ يهوديى او را گفت پيامبر خود را به خاك نسپرده در باره‌اش خلاف ورزيديد . امام فرمود : ] ما در بارهء آنچه از او رسيده خلاف ورزيديم نه در بارهء او ، ليكن شما پايتان را از ترى دريا خشك نگرديده پيامبر خود را گفتيد « براى ما خدايى بساز چنان كه ايشان را خدايان است ، و او گفت شما مردمى نادانيد » .

318

[ او را گفتند : چگونه بر هماوردان پيروز گشتى ؟ فرمود : ] كسى را نديدم جز كه مرا بر خود يارى مىداد . [ و اشارت بدين مىفرمايد كه بيم من در دل او مىافتاد . ]