نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٣٩٢

به اميران لشكر

168

[ و فرمود : ] مرگ نزديك است و همصحبتى - دنيا - اندك .

169

[ و فرمود : ] براى كسى كه دو ديده‌اش بيناست ، بامداد ، روشن و هويداست .

170

[ و فرمود : ] دست از گناه برداشتن آسانتر تا روى به توبه داشتن .

171

[ و فرمود : ] بسا يك خوردن كه مانع شود لذّت از خوردنيها را بردن .

172

[ و فرمود : ] مردم دشمن آنند كه نمىدانند .

173

[ و فرمود : ] آن كه پيشاپيش رايها تاخت ، درست را از خطا باز شناخت .

174

[ و فرمود : ] هر كه براى خدا خشم كرد ، باطل را هر چند سخت بود از پا در آورد .

175

[ و فرمود : ] چون از كارى ترسى بدان در شو ، كه خود را سخت پاييدن دشوارتر تا در نشدن در كار و ترسيدن .

176

[ و فرمود : ] فراخ سينگى و بردبارى دستافزار سرورى است و سالارى .

177

[ و فرمود : ] با پاداش دادن به نيكوكار بدكار را بيازار .

178

[ و فرمود : ] بدى را از سينهء جز خود بر كن با كندن آن از سينهء خويشتن .

179

[ و فرمود : ] ستيز ، تدبير را باطل كند .

180

[ و فرمود : ] آزمند بودن ، جاودان بندگى نمودن است .

181

[ و فرمود : ] كوتاهى در كار را پشيمانى بار است و دور انديشى را سلامت در كنار .