نهج البلاغة ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٦

به اميران لشكر

و مهربان مىيابد . » و در بارهء سپاس گفته است : « اگر سپاس گفتيد براى شما مىافزاييم . » و در توبت گفته است : « بازگشت به خدا براى كسانى است كه از نادانى كار زشت مىكنند ، سپس زود باز مىگردند ، خدا بر اينان مىبخشايد و خدا دانا و حكيم است . »

136

[ و فرمود : ] نماز تقرب هر پرهيزگار است و حج جهاد هر ناتوان ، و براى هر چيز زكاتى است و زكات تن روزه است ، و جهاد زن بودن شوى را به فرمان .

137

[ و فرمود : ] روزى را با دادن صدقه فرود آريد .

138

[ و فرمود : ] آن كه عوض را باور كند ، در بخشش جوانمرد بود .

139

[ و فرمود : ] يارى - خدا - آن اندازه رسد كه به كار دارى .

140

[ و فرمود : ] آن كه ميانه‌روى گزيد ، درويش نگرديد .

141

[ و فرمود : ] آن را كه نانخور كم است يكى از دو توانگرىاش فراهم است .

142

[ و فرمود : ] دوستى ورزيدن نيمى از خرد است .

143

[ و فرمود : ] اندوه خوردن نيم كهنسال شدن است .

144

[ و فرمود : ] شكيبايى به اندازه مصيبت فرود آيد ، و آن كه به هنگام مصيبت دست بر رانهايش زند ثوابش به دست نيايد .

145

[ و فرمود : ] بسا روزه‌دار كه از روزهء خود جز گرسنگى و تشنگى بهره نبرد ، و بسا بر پا ايستاده كه از ايستادن جز بيدارى و رنج برى نخورد .

خوشا خواب زيركان و خوشا روزه گشادن آنان .

146

[ و فرمود : ] ايمان خود را با صدقه نگاه داريد ، و مالهاتان را با زكات دادن ، و موجهاى بلا را با دعا برانيد .