الأمالي ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٣
10 - قصيده رائيه دعبل در رثاء امام حسين ( ع )
چنان كه سرپرستان تقسيم گوشت حيوانى كه بر سر آن قمار باخته‌اند بر سر آن گرد مىآيند » . « كارشان كشتن و باسارت بردن و ايجاد وحشت و تاراج كردن بود ، همان كارى كه جنگاوران در سرزمين روم و خزر مىكردند » .
« من بنى اميّه را در كشتن اهل بيت ( تا حدودى ) معذور مىدانم ، ( زيرا بنى هاشم نيز عده‌اى از آنان را در راه اسلام كشته‌اند ) ولى براى بنى عبّاس جاى هيچ گونه عذرى نمىبينم ( زيرا كه دست بنى هاشم به خون احدى از آنان آلوده نگشته بود ) » .
« ( اى بنى هاشم ) همان قومى كه شما نخستين كسان ايشان را به حكم اسلام كشتيد ، چون به حكومت رسيدند شما را به حكم كفر مجازات و كيفر نمودند » .
« آنان همان فرزندان حرب و مروان و خاندان آنان و اولاد معيط هستند كه سر رشته داران حقد و كينه توزىاند » .
« هان ! در سرزمين طوس بر مزار آن امام پاك بايست ، اگر در مورد نيازمندى خود درمانده گشته و انتظار رهائى مىبرى » .
« دريغا ! كه هر مردى در گرو اعمال خود است ، حال هر چه را خواهى انجام ده يا كوتاه بيا » . ( يا دست بردار ) ( 1 ) .
( 1 ) در كتاب اغانى و امالى صدوق و عيون اخبار الرضا ( ع ) دو بيت زير را قبل از بيت آخر آورده‌اند كه اين دو بيت مكمّل بيت آخر مىباشد : « دو قبر در طوس است كه يكى قبر بهترين مردم ، و ديگرى قبر بدترين آنهاست ، و راستى كه اين مطلب از امور عبرت انگيز است البتّه براى پيكر پليد از نزديكى به پيكرى پاك سودى تصوّر نمىشود