نابغه فقه وحديث ، سيد نعمت الله جزائري — الصفحة ٤٣٩

در طرف گلستان ، بگذر بهر تماشا * بين هر طرفى ، دلبركى خرم و زيبا

بنشسته به رويى چو مه و زلف چليبا * با باده پرستى تر و هم بى خود و شيدا

* غافل ز غم دهر ، نه همچون من افكار *

از رنج زمانه چو مرا نيست تحمل * نارم كه كنم از غم ايام تغافل

يا آنكه كنم با كشش دهر تساهل * به زان نبود ، آنكه زنم دست توسل

* بر دامن لطف و كرم سيد ابرار *

مير عرب و ماه عجم ، حجت يزدان * فرزند شه ارض و سما ، خسرو خوبان

كش واجب و پوشيده به خود صورت امكان * سبط نبى و مظهر حق ، باطن ايمان

* حلاّل بهر مشكل و هم كاشف اسرار *

شاهى كه چو جبريل ، به آن شأن و كمالش * گرديده كمين ، چا كر درگاه جلالش

صد يوسف كنعانى ، شيداى جمالش * كس نيست ، كه آرد به زبان ذكر خصالش

* مدحش نتوان كرد به جز حضرت دادار *