نابغه فقه وحديث ، سيد نعمت الله جزائري — الصفحة ٣٨٢

آن فرد كامل را به خط بطلان كشيد ، و اين شكسته بال ، بر فقدان آن مجموعه كمال ،

اشك حسرت از ديدگان مى باريد . . . ( 1 ) .

نگارنده گويد : حاجى خضر صاحب ترجمه ، كافى را به خط خود نوشته و از كتاب عشرت در 9 / 9 / 1134 فارغ شده ، و آخوند ملا محمد على بن ملا جاگير - مذكور در صفحه 291 - عموى او بوده .

و فرزندانش ملا محمد حسين و حاجى عبد الرزاق ، از شاگردان صاحب تذكره شوشتر بوده‌اند و در دانشوران شوشتر و شجره مباركه ، ايشان را نوشته‌ايم .

و از احفاد او ، شخصى به نام كريم بن على بن محمد حسين بن حاجى خضر شرح الفيه معروف به سيوطى را در 17 - ماه رمضان - 1224 نوشته است .

و ( موگهى ) نام يكى از محلات شوشتر است كه نگارنده هم از آنجا است . و در نسبت بايد ياء آن مشدد شود ، اما تخفيفاً با همان حالت اصلى تلفظ مى گردد .

5 - سيد رضى الدين فرزند سيد نور الدين

متوفى شب دو شنبه 24 - ج 1 - 1194 در شجره مباركه مذكور است .

چون قسمت مربوط به شرح حال وى هنوز چاپ نشده ، در اينجا مى گوئيم .

وى جامع معقول و منقول و شاعرى متخلّص به اقدس بوده ، و ماده تاريخ فوت او را خواجه احسن اللّه خان جهان آبادى هندى متخلص به بيان ، چنين گفته :

اقدس پاك زاد مير رضى * كه بنا زد به او زمين و زمان

سال تاريخ بعد رفتن او * رضى اللّه عنه گفت بيان

رفتن او اشاره به اسقاط عدد او كه هفت است از ماده تاريخ رضى اللّه عنه .

( 1 ) تذكره شوشتر : 129 .