نابغه فقه وحديث ، سيد نعمت الله جزائري — الصفحة ٣٣٦

زاهدا از من چه مى پرسى نشان آن پرى * مهر گل رخساره و ماه سمن سيماستى

ناصحا تنها نه اندر سر مرا سوداى او ست * عالمى از زلف او شوريده و شيداستى

اين همه غوغاى عام و اين همه شور نشور * از قد رعناى آن سرو سُهى بالاستى

شور عاشق ، ناله قمرى ، نداى عندليب * بانگ دل از غمزه آن نرگس شهلاستى

گر به اول داد نقد دين و دل را ( سيل ) باخت * عيب او نتوان كه او ديوانه و رسواستى

* * *

و از او است :

تهديد قتل اگر رسد از دشمنان چه باك * ما را است دامن از گنه اعتراض پاك

گر گشت جيب جامه ز دست حسود چاك * سوزيم كشت و خرمنش از آه سوزناك

* * *

و از رباعيات او است :

گر كشته شوم ز تن رهائيم خوش است * ور زنده بجسم آشنائيم خوش است