نقدى بر مثنوى ( فارسي ) — الصفحة ٥١٩

روايات اهل سنت درباره امامان ( عليهم السلام )

آنان براى حكومت بر مردم بود ، با ظهور تركان عثمانى كه با حمايت علماء حنفيه روى كار آمدند متروك شد ، و يادگارهاى پيامبر مثل تار موى آن حضرت و غيره كه گفته مىشود در دست بقاياى بنى العباس در مصر بود و به دست عثمانيها افتاد آن را مدرك خلافت خود قرار دادند .

بهرحال نتيجه اين تحريفات و تأويلات و حق كشىها آن شد كه از ديرزمانى است كه بر مسلمانان چيزى جز زور و تزوير حكومت نمىكند .

نمونه بارز تزوير كلمه « خادم الحرمين » است به وسيله كسى كه در كنار خانه كعبه براى خويش آسمانخراش بنا كرده كه شايد در سال چند روزى در آن اقامت كند ، اگر او خادم است چرا قصر خود را مشرف بر خانه كعبه ساخته و اين مكروه و بىادبى را مرتكب شده است .

و اگر او خادم حرم است چرا آن همه فساد و افساد كرد و جمعه خونين مكه ( 1 ) را درست كرد و در حرم امن الهى ميهمانان خدا را به خاك و خون كشيد ، در حالى كه خداوند مىفرمايد :

تلك الدار الآخرة نجعلها للذين لا يريدون علواً فى الارض و لا فساداً . ( 2 ) « آن سراى آخرت را براى كسانى قرار داديم كه اراده برترى و فساد در زمين نداشته باشند . »

اين خادم الحرمين هم برترى جويى سيرى ناپذيرى دارد كه قصر مشرف بر كعبه مىسازد و هم مفسد است كه ضيوف الرحمان را به شهادت رساند ، در حالى كه رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) فرمود :

اعدى الناس على اللّه من قتل فى الحرم . ( 3 )

« دشمن‌ترين مردم بر خدا كسى است كه در حرم مرتكب قتل شود . »

و بالاتر ، خداوند در قرآن فرموده است :

1 - مقصود كشتار حاجيان ايران در ششم ذى حجّه 1407 قمرى مطابق تيرماه 1366 شمسى است . 2 - سوره قصص ، آيه 83 . 3 - امتاع الاسماع مقريزى ، باب فتح مكّه .