نقدى بر مثنوى ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٨
وحدت وجود در مثنوى
و مثنوى مىگويد :
« هر چه آنجا رفت بىتلوين شده است . »
بلكه با صراحت در جاى ديگر مىگويد :
كفر و ايمان نيست آنجايى كه اوست * زانكه او مغز است و اين دو رنگ و بوست ( 1 )
و باز خداوند متعال مىفرمايد :
يعرف المجرمون بسيماهم فيؤخذ بالنواصى و الأقدام . ( 2 )
« شناخته مىشوند مجرمان به چهره شان پس گرفته مىشوند به پيشانىها و قدم‌ها . »
و در سوره مباركه آل عمران مىفرمايد :
يوم تبيّض وجوه و تسوّد وجوه فأمّا الذين اسودّت وجوههم اكفرتم بعدايمانكم فذ وقوا العذاب بما كنتم تكفرون و أمّا الذين ابيضّت وجوههم ففي رحمة اللّه هم فيها خالدون . ( 3 )
« روزى كه سفيد شود رويهايى و سياه شود رويهايى پس آنان كه سياه شده است روى ايشان آيا كفر ورزيديد پس از ايمان خود پس بچشيد عذاب را به واسطه آنكه كفر مىورزيديد .
و امّا آنان كه سفيد شد رويشان پس در رحمت خداوند ايشانند در آن جاودان . »
و باز فرموده است :
فريق الجنّة و فريق فى السعير . ( 4 )
« گروهى در بهشتند و گروهى در دوزخ . »
1 - مثنوى : دفتر دوّم ، 3374 . 2 - سوره الرحمان ، آيه 42 . 3 - سوره آل عمران ، آيه 106 - 107 . 4 - سوره شورى ، آيه 7 .