نقدى بر مثنوى ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٢

عزادارى امام حسين ( عليه السلام )

ديگر قدرت استنباط نداشت ، اينها محافظان دينند ، اينها امينان پدرم در احكام دين ، و حلال و حرام خدا هستند . »

بيانات و فرمايشات امام صادق ( عليه السلام ) در تأييد اين چهار نفر ، همه تأييد و تصديق اجتهاد است ، و در سايه همين اجتهاد است كه از آنها و امثال آنها استنباط و اجتهاد در زمان غيبت به ما رسيده است .

و نيز در تأييد زرارة و ديگر همطرازان او از آن حضرت چنين نقل شده است :

أحب الناس إلىّ أحياءً و أمواتاً أربعة : بريد بن معاويه ، و زرارة و محمد بن مسلم ، و الأحول . ( 1 )

« در پيش من محبوبترين مردم چه در ميان زندگان و چه در ميان مردگان چهار نفرند : بريدبن معاويه و زراره و محمدبن مسلم و أحول ( محمدبن على بن نعمان ) » .

اين مطلب را به خاطر داشته باشيد تا برسيم به سخن صوفيه گنابادى كه مىگويند : عرفاء بالاتر از فقهاء مىباشند .

مثنوى مىگويد :

كوركورانه مرو در كربلا * تا نيفتى چون حسين اندر بلا ( 2 )

اين بيت در جلد دوّم خيراتيه آمده است ، اما در فهرست ابيات ميرخانى و نسخه انتشارات وصال ديده نشد ، در نسخه نيكلسون هم در فهرست اماكن و أسامى ديده نشد ، براى رفع شبهه چندين مورد حصين نام غيرمعروف در لشكر ابن زياد جستجو به عمل آمد ولى به دست نيامد ، اما اين دو شعر موجود است :

هين مدو گستاخ در دشت بلا * هين مران كورانه اندر كربلا

كه ز موى و استخوان هالكان * مىنيابد راه پاى سالكان ( 3 )

1 - جامع الرواة ، ج 1 ، ص 117 ، ج 2 ، ص 159 . 2 - خيراتيه ، ج 2 ، ص 45 ; نقل شده كه در بعضى از نسخ مثنوى اين بيت موجود است . 3 - دفتر سوم مثنوى شعر شماره 831 و 832 ص 423 .