مظلومترين پيامبر ( فارسي ) — الصفحة ٥٧

خدا ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) نشسته بودند كه هياهو وصداى كودكان را شنيديم ، آن

حضرت بپاخاست ، ديد زن حبشيه‌اى است مىرقصد وأطفال دور

أو را گرفته اند ، فرمود اى عايشه بيا تماشا كن . . . من نگاه مى كردم ، به

من مى فرمود : سير شدى ؟ سير شدى ؟ مى گفتم : نه ، ناگاه عمر پيدا

شد ، مردم پراكنده شدند ، پيغمبر ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) فرمود : مى بينم كه شياطين

انس وجن از عمر فرار مى كنند ، من نيز برگشتم ( 1 ) .

افسانه‌هاى فراوانى به عنوان حديث در صحاح أهل سنت آمده

كه بر اتهام گرايش پيامبر ( ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ) بر اين أمور دلالت دارد ، كه اگر

بخواهيم همه آنچه كه بدان دست يافته‌ايم ذكر كنيم ، سخن به درازا

مى انجامد ، از اينرو به همين چند نمونه بسنده مى كنيم ، ومىپرسيم :

1 - اين نسبتها به ساحت مقدس حضرت ختمى مرتبت قلب هر

مؤمن راستين را به درد نمى آورد ؟

1 - عن عايشه قالت : كان رسول الله ( ( صلى الله عليه وسلم ) ) جالسا فسمعنا لغطا وصوت صبيان ، فقام رسول الله ( ( صلى الله عليه وسلم ) ) فإذا حبشية تزفن والصبيان حولها ، فقال : يا عايشة ! تعالي فانظري . . . فجعلت أنظر إليها . . . فقال لي : أما شبعت ؟ أما شبعت ؟ . . . إذ طلع عمر ، قال : فارفض الناس عنها : قالت فقال رسول الله ( ( صلى الله عليه وسلم ) ) : إني لأنظر إلى شياطين الإنس والجن قد فروا من عمر . قالت : فرجعت . سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 580 ، حديث 3691 .