مصادقة الإخوان ( فارسي ) — الصفحة ٤٣

حق دوم اينكه از خشم وى بپرهيزى و خشنودى او را بخواهى و از وى فرمانبرى . حق سوم اينكه

با جان و مال و زبان و دست و پاى خود به وى يارى كنى . حق چهارم اينكه ديده بان و راهنما و آئينه و جامه

او باشى . حق پنجم اينكه با گرسنه بودن او سير نشوى و با تشنگى او سيراب نگردى و با برهنه بودن

او لباس نپوشى . حق ششم اينكه تا او زن نگيرد تو زن نگيرى . و اگر او را نوكرى نباشد تو نوكرى

اختيار نكنى . بايد نوكر خود را بفرستى تا جامه او را بشويد و خوردنى او را بپزد و جامه خواب او را

بگسترد . حق هفتم اينكه به سوگند او وفا كنى و در خواست او را بپذيرى بيمار او را ديدار كنى و در

جنازه او حضور يا بى ، و اگر بدانى كه او را نيازى هست براى انجام آن بشتابى و او را ناگزير نسازى

كه آن را از تو بخواهد - بلكه تو او را پيشى گيرى هر گاه اين را به كار بستى دوستى خود را به دوستى

او و دوستى او را به دوستى خود پيوند داده اى .

5 - أبو عبد الله فرمود : براى مرد بسى زشت است كه برادر او حق وى را بشناسد ولى او حق

برادرى را نشناسد .

باب ( 8 ) در اينكه برادر آئينه برادر خويش است

1 - پيغمبر فرمود : مؤمن آئينه برادر خود بوده آزار از او دور مىسازد .

باب ( 9 ) اطعام برادران

1 - پيغمبر خدا فرمود : هر كه مؤمن گرسنه را سير كند خداوند وى را از ميوه هاى بهشت

مىخوراند ، و هر كه او را از تشنگى سيراب كند خداوند وى را از مى مشك بو بنوشاند و هر كه او را

جامه بپوشاند - تا ريشه و نخى از آن جامه بر تن آن مؤمن است در ضمان خدا خواهد بود ، به خدا سوگند

همانا برآوردن حاجت