تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٨٠٩

در بيان تفسير حديث ما شاء الله كان و ما لم يشأ لم يكن

در بيان تفسير حديث ما شاء الله كان و ما لم يشأ لم يكن

در بيان تفسير حديث ما شاء الله كان و ما لم يشأ لم يكن

( ( 1878 ) ) اين همه گفتيم ليك اندر بسيج ( 1 )

بىعنايات خدا هيچيم هيچ

( ( 1879 ) ) بىعنايات حق و خاصان حق

گر ملك باشد سياهستش ورق

اى خدا اى قادر بىچند و چون

واقفى بر حال بيرون و درون

( ( 1880 ) ) اى خدا اى فضل تو حاجت روا

با تو ياد هيچ كس نبود روا

( ( 1881 ) ) اين قدر ارشاد تو بخشيده اى

تا بدين بس عيب ما پوشيده اى

( ( 1882 ) ) قطرهء دانش كه بخشيدى ز پيش

متصل گردان به درياهاى خويش

( ( 1883 ) ) قطرهء علم است اندر جان من

وارهانش از هوا وز خاك تن

( ( 1884 ) ) پيش از آن كاين خاكها خسفش كند

پيش از آن كاين بادها نشفش كند

( ( 1885 ) ) گر چه چون نشفش كند تو قادرى

كش از ايشان واستانى واخرى

( ( 1886 ) ) قطرهء كان در هوا شد يا كه ريخت

از خزينه قدرت تو كى گريخت

( ( 1887 ) ) گر در آيد در عدم يا صد عدم

چون بخوانيش او كند از سر قدم

( ( 1888 ) ) صد هزاران ضدّ ضد را مىكشد

بازشان حكم تو بيرون مىكشد

( ( 1889 ) ) از عدمها سوى هستى هر زمان

هست يا رب كاروان در كاروان

باز از هستى روان سوى عدم

مىروند اين كاروانها دم به دم

( ( 1890 ) ) خاصه هر شب جمله افكار و عقول

نيست گردد جمله در بحر نغول

( ( 1891 ) ) باز وقت صبح آن اللهيان

بر زنند از بحر سر چون ماهيان

( ( 1892 ) ) در خزان بين صد هزاران شاخ و برگ

در هزيمت رفته در درياى مرگ

( ( 1893 ) ) زاغ پوشيده سيه چون نوحه گر

در گلستان نوحه كرده بر خضر

( ( 1894 ) ) باز فرمان آيد از سالار ده

مر عدم را كانچه خوردى باز ده

( ( 1895 ) ) آن چه خوردى واده‌اى مرگ سياه

از نبات و ورد و از برگ گياه

اى برادر يك دم از خود دور شو

با خود آى و غرق بحر نور شو


( 1 ) بسيج سامان ، جهاز ، وسايل ، آمادهء سفر شدن ، قصد راه . .