تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٧٥٩

در بيان تفسير قول سنايى روح الله تعالى روحه

در بيان تفسير قول سنايى روح الله تعالى روحه

در بيان تفسير قول سنايى روح الله تعالى روحه

بهر چه از راه وامانى

چه كفر آن حرف و چه ايمان

بهر چه از دوست دور افتى

چه زشت آن نقش چه زيبا

فى معنى قول النَّبىّ سعداً لغيور و انا اغير منه و الله تعالى منى و من غيرته حرم الفواحش ما ظهر منها و ما بطن .

( ( 1763 ) ) جمله عالم ز ان غيور آمد كه حق

برد در غيرت برين عالم سبق

( ( 1764 ) ) او چو خان است و جهان چون كالبد

كالبد از جان پذيرد نيك و بد

( ( 1765 ) ) هر كه محراب نمازش گشت عين

سوى ايمان رفتنش ميدان تو شين

( ( 1766 ) ) هر كه شد مر شاه را او جامه دار

هست خسران بهر شاهش اتّجار ( 1 )

( ( 1767 ) ) هر كه با سلطان شود او همنشين

بر درش شستن ( 2 )

بود حيف و غبين ( 3 )

( ( 1768 ) ) دست بوسش چون رسيد از پادشاه

گر گزيند بوس پا باشد گناه

( ( 1769 ) ) گر چه سر بر پا نهادن خدمت است

پيش آن خدمت خطا و زلَّت است

( ( 1770 ) ) شاه را غيرت بود بر هر كه او

بو گزيند بعد از آن كه ديد رو

( ( 1771 ) ) غيرت حق بر مثل گندم بود

كاه خرمن غيرت مردم بود

( ( 1772 ) ) اصل غيرتها بدانيد از إله

آن خلقان فرع حق بىاشتباه

( ( 1773 ) ) شرح اين بگذارم و گيرم گله

از جفاى فرع آن نگار ده دله

( ( 1774 ) ) نالم ايرا نالها خوش آيدش

از دو ناله و غم بايدش

( ( 1775 ) ) چون ننالم تلخ از دستان او ؟

چون نيم در حلقهء مستان او

( ( 1776 ) ) چون نباشم همچو شب بىروز او

بىوصال روى روز افروز او

( ( 1777 ) ) ناخوش او خوش بود در جان من

جان فداى يار دل رنجان من


( 1 ) اتّجار تجارت كردن . .

( 2 ) شستن : مخفف نشستن . .

( 3 ) غبين مغبون . .