تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٧٣٤

شنيدن آن طوطى حركت آن طوطى را و مردن و نوحه كردن خواجه

شنيدن آن طوطى حركت آن طوطى را و مردن و نوحه كردن خواجه

شنيدن آن طوطى حركت آن طوطى را و مردن و نوحه كردن خواجه

( ( 1691 ) ) چون شنيد آن مرغ كان طوطى چه كرد

هم بلرزيد اوفتاد و گشت سرد

( ( 1692 ) ) خواجه چون ديدش فتاده همچنين

بر جهيد و زد كله را بر زمين

( ( 1693 ) ) چون بدين رنگ و بدين حالش بديد

خواجه برخاست و گريبان را دريد

( ( 1694 ) ) گفت اى طوطى خوب خوش حنين

هين چه بودستت چرا گشتى چنين ؟

( ( 1695 ) ) اى دريغا مرغ خوش آواز من

اى دريغا هم دم و هم راز من

( ( 1696 ) ) اى دريغا مرغ خوش الحان من

راح روح و روضه رضوان من

( ( 1697 ) ) گر سليمان را چنين مرغى بدى

كى دگر مشغول آن مرغان شدى

( ( 1698 ) ) اى دريغا مرغ كارزان يافتم

زود روى از روى او بر تافتم

( ( 1699 ) ) اى زبان تو بس زيانى مر مرا

چون تويى گويا چه گويم مر تو را

( ( 1700 ) ) اى زبان هم آتش و هم خرمنى

چند اين آتش در اين خرمن زنى

( ( 1701 ) ) در نهان جان از تو افغان مىكند

گر چه هر چه گويىاش آن مىكند

( ( 1702 ) ) اى زبان هم گنج بىپايان تويى

اى زبان هم رنج بىدرمان تويى

( ( 1703 ) ) هم صفير و خدعهء مرغان تويى

هم بليس و ظلمت كفران تويى

هم خفير و رهبر ياران تويى

هم انيس وحشت هجران تويى

( ( 1704 ) ) چند امانم مىدهى اى بىامان

اى تو زه كرده به كينِ من كمان

( ( 1705 ) ) نك بپرّانيده‌اى مرغ مرا

در چراگاه ستم كم كن چرا

( ( 1706 ) ) يا جواب من بگو يا داد ده

يا مرا اسباب شادى ياد ده

( ( 1707 ) ) اى دريغا نور ظلمت سوز من

اى دريغا صبح روز افزون من

( ( 1708 ) ) اى دريغا مرغ خوش پرواز من

ز انتها پرّيده تا آغاز من

( ( 1709 ) ) عاشق رنج است نادان تا ابد

خيز و لا اقسم بخوان تا فى كبد