تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٧٠٩

تفسير قول شيخ فريد الدين عطار قدس سره

تفسير قول شيخ فريد الدين عطار قدس سره

تفسير قول شيخ فريد الدين عطار قدس سره :

تو صاحب نفسى اى غافل ميان خاك خون مىخور

كه صاحب دل اگر زهرى خورد آن انگبين باشد

( ( 1605 ) ) گفت پيغمبر كه اى صاحب جرى

هان مكن با هيچ مطلوبى مرى

( ( 1606 ) ) در تو نمروديست در آتش مرو

رفت خواهى اوّل ابراهيم شو

( ( 1607 ) ) چون نه‌اى سبّاح ( 1 )

و نى دريائيى

در ميفكن خويش از خود رائيى

( ( 1608 ) ) او ز قعر بحر گوهر آورد

از زيانها سود بر سر آورد

( ( 1609 ) ) كاملى گر خاك گيرد زر شود

ناقص ار زر برد خاكستر شود

( ( 1610 ) ) چون قبول حق بود آن مرد راست

دست او در كارها دست خداست

( ( 1611 ) ) دست ناقص دست شيطان است و ديو

ز انكه اندر دام تلبيس است و ديو

( ( 1612 ) ) جهل آيد پيش او دانش شود

جهل شد علمى كه در ناقص رود

( ( 1613 ) ) هر چه گيرد علتى علت شود

كفر گيرد كاملى ملت شود

( ( 1614 ) ) اى مرى كرده پياده با سوار

سر نخواهى برد اكنون پاى دار

روايت

« رحم الله امرأ عرف قدره و لم يتجاوز طوره » ( 2 )

( خدا رحمت كند مردى را كه در بارهء خود محاسبه نموده و خويشتن را ارزيابى كرده از اندازهء خود تجاوز ننمايد ) .


( 1 ) سباح شناور ، دريانورد . .

( 2 ) روايت فوق از امير المؤمنين عليه السلام نقل شده است . .