تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٦٨٦

قصهء آن بازرگان كه به هندوستان به تجارت مىرفت و پيغام دادن طوطى محبوس به طوطيان هندوستان

قصهء آن بازرگان كه به هندوستان به تجارت مىرفت و پيغام دادن طوطى محبوس به طوطيان هندوستان

قصهء آن بازرگان كه به هندوستان به تجارت مىرفت و پيغام دادن طوطى محبوس به طوطيان هندوستان

( ( 1547 ) ) بود بازرگانى او را طوطئى

در قفس محبوس زيبا طوطئى

( ( 1548 ) ) چون كه بازرگان سفر را ساز كرد

سوى هندوستان شدن آغاز كرد

( ( 1549 ) ) هر غلام و هر كنيزى را ز جود

گفت بهر تو چه آرم گوى زود ؟

( ( 1550 ) ) هر يكى را وى مرادى خواست كرد

جمله را وعده بداد آن نيك مرد

( ( 1551 ) ) گفت طوطى را چه خواهى ارمغان

كارمت از خطهء هندوستان

( ( 1552 ) ) گفتش آن طوطى كه آن جا طوطيان

چون ببينى كن ز حال من بيان

( ( 1553 ) ) كان فلان طوطى كه مشتاق شماست

از قضاى آسمان در حبس ماست

( ( 1554 ) ) بر شما كرد او سلام و داد خواست

وز شما چاره ره و ارشاد خواست

( ( 1555 ) ) گفت مىشايد كه من در اشتياق

جان دهم اين جا بميرم در فراق ؟

( ( 1556 ) ) اين روا باشد كه من در بند سخت

گه شما بر سبزه گاهى بر درخت ؟

( ( 1557 ) ) اين چنين باشد وفاى دوستان

من در اين حبس و شما در بوستان ؟

( ( 1558 ) ) ياد آريد اى مهان زين مرغ زار

يك صبوحى در ميان مرغزار

( ( 1559 ) ) ياد ياران يار را ميمون بود

خاصه كان ليلى و اين مجنون بود

( ( 1560 ) ) اى حريفان بابت موزون خود

من قدحها مىخورم از خون خود

( ( 1561 ) ) يك قدح مىنوش كن بر ياد من

گر همىخواهى كه بدهى داد من

( ( 1562 ) ) يا به ياد اين فتادهء خاك بيز

چون كه خوردى جرعه‌اى بر خاك ريز

( ( 1563 ) ) اى عجب آن عهد و آن سوگند كو ؟

وعده هاى آن لب چون قند كو ؟

( ( 1564 ) ) ور فراق بنده از بد بندگيست

چون تو با بد بد كنى پس فرق چيست

( ( 1565 ) ) اى بدى كه تو كنى در خشم و جنگ

با طربتر از سماع و بانگ چنگ

( ( 1566 ) ) اى جفاى تو ز دولت خوبتر

و انتقام تو ز جان محبوبتر