تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — الجزء ١، الصفحة ٦٨٣

تفسير ابيات

تفسير ابيات

روى اين زمينه پذيرش خوى و خاصيت يكديگر كه در افراد پيدا مىشود ، از هيچ منطقى پيروى نخواهد كرد .

حقوق و قوانينى كه در اين زمينه وضع مىشود ، نمىتواند هدفى را براى جامعه منظور بدارد .

تفسير ابيات

معانى در قالب شعر مانند سنگ در فلاخن است كه به هيچ وجه نمىتوان مسير و هدف حقيقى آن را مشخص ساخت .

فرستاده قيصر هنگامى كه به نزد عمر مىرسد . و مقدارى از مطالب روحانى را مىشنود ، خود يكى از سالكين الى الله مىشود .

آرى يك دو جام مىتواند انسانى را از باد پاى حيوانيت تا آستانه انسانيت رسانده ، او را مست و خرم بسازد ، به همين جهت هدفى كه از رسالت قيصرى داشت ، از يادش برفت .

چنين است كه هنگامى كه سيلى به دريا رو مىآورد جزء همان دريا مىشود ، اگر دانه در زير زمين كاشته شد جزء كشت كلى مىگردد .

نان كه يك موجود جامدى است وقتى كه در كالبد مادى بشر آميخته مىشود ، همان نان مرده زنده مىگردد .

موم و هيزم هم كه با آتش تماس مىگيرند ذات تاريك را كه دارا بودند مبدل به شعله هاى روشن مىشود .

سنگ سرمه مقدارى سنگ است كه ساييده شده است ، ولى موقعى كه به ديده گان انسانى ماليده مىشود ، نيرويى براى ديدن انسان مىگردد .

خرّم و شاد باد كسى كه مرده بود و به سقوط مرگبار خود آگاه شد ،